رباعی · سعدی
رباعی شماره ۵ - دل می رود و دیده نمی شاید دوخت...
1
دل می رود و دیده نمی شاید دوخت
چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
2
پروانه مستمند را شمع نسوخت
آن سوخت که شمع را چنین می افروخت
متن شعر کپی شد.
رباعی · سعدی
دل می رود و دیده نمی شاید دوخت
چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
پروانه مستمند را شمع نسوخت
آن سوخت که شمع را چنین می افروخت