تکه ۲۷ - مفردات

می میرم و همچنان نظر بر چپ و راست

تا آنکه نظر در او توان کرد کجاست؟

از روی نکو صبر نمی شاید کرد

لیکن نه به اختیار می باید کرد

خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم

برخاستی و به دیدنت زنده شدیم

نقاب از بهر آن باشد که بربندند روی زشت

تو زیبایی به نام ایزد چرا باید که بربندی؟

می شنیدم به حسن چون قمری

چون بدیدم از آن تو خوبتری