غزل شماره ۶۵ - هر که را ذره ای ازین سوز است...

هر که را ذره ای ازین سوز است

دی و فرداش نقد امروز است

هست مرد حقیقت ابن الوقت

لاجرم بر دو کون پیروز است

چون همه چیز نیست جز یک چیز

پس بسی سال و ماه یک روز است

صد هزاران هزار قرن گذشت

لیک در اصل جمله یک سوز است

چون پی یار شد چنان سوزی

شب و روزش چو عید و نوروز است

ذره ای سوز اصل می بینم

که همه کون را جگر دوز است

نیست آن سوز از کسی دیگر

بل همان سوز آتش افروز است

سوز معشوق در پس پرده

عاشقان را دلیل آموز است

هرکه او شاه باز این سر نیست

زین طریقت جهنده چون یوز است

تو اگر مردی این سخن پی بر

که فرید آنچه گفت مرموز است