غزل شماره ۱۰۲ - ای دلشده دلربای من کیست...

ای دلشده دلربای من کیست

از جای شدم به جای من کیست

بیگانه شدم ز هر دو عالم

واگه نه که آشنای من کیست

ره گم کردم درین بیابان

کو رهبر و رهنمای من کیست

جان می کاهم درین ره دور

پیک ره جان فزای من کیست

صد بار بریختند خونم

در عهده خون بهای من کیست

هر دم گرهی عظیم افتد

در پرده گره گشای من کیست

صد کار فتاده هر کسی را

غمخواره من برای من کیست

محرومم ازین طلب که دارم

مطلوب حرم سرای من کیست

گر من سجلی کنم درین کار

جز زردی رخ گوای من کیست

بر گفت فرید ماجرایی

اشنوده ماجرای من کیست