غزل شماره ۴۷۱ - بیشتر عمر چنان بوده ام...

بیشتر عمر چنان بوده ام

کز نظر خویش نهان بوده ام

گه به مناجات به سر گشته ام

گه به خرابات دوان بوده ام

گاه ز جان سود بسی کرده ام

گاه ز تن عین زیان بوده ام

راستی آن است که از هیچ وجه

من نه درین و نه در آن بوده ام

من چکنم کان که چنان خواستند

گر بد و گر نیک چنان بوده ام

گرچه به خورشید مرا علم هست

طالب یک ذره عیان بوده ام

نی که خطا رفت چه علم و چه عین

دلشده سوخته جان بوده ام

گرچه سبکدل شده ام هم ز خود

بر دل خود سخت گران بوده ام

بحر جهان بس عجب آمد مرا

غرق تحیر ز جهان بوده ام

گرچه ز هر نوع سخن گفته ام

کوردلی گنگ زبان بوده ام

زآنچه که اصل است چو آگه نیم

پس همه پندار و گمان بوده ام

هیچ نمی دانم و در عمر خویش

منتظر یک همه دان بوده ام

چون همه دانی نتوان زد به تیر

لاجرم از غم چو کمان بوده ام

غرقه خون شد ز تحیر فرید

زانکه بسی اشک فشان بوده ام