غزل شماره ۵۸۸ - ما می از کاس سعادت خورده ایم...

ما می از کاس سعادت خورده ایم

در ازل چندین صبوحی کرده ایم

با غذای خاک نتوانیم زیست

ما که شرب روح قدسی خورده ایم

عار از آن داریم ازین عالم که ما

در کنار قدسیان پرورده ایم

تا که مهر مهر او بر جان زدیم

نقش غیر از لوح دل بسترده ایم

هر که این باور نمی دارد ز ما

گو بیا اینک بیان آورده ایم

از برون پرده ما را کس ندید

زانکه ما در اندرون پرده ایم

گرچه عطاریم و بوی خوش دهیم

خویشتن را به ز کس نشمرده ایم