غزل شماره ۶۳۶ - ای جگرگوشه جگرخواران...

ای جگرگوشه جگرخواران

غم تو مرهم دل افکاران

درد دردت علاج مخموران

درد عشقت شفای بیماران

در بیابان آرزومندیت

سر فدا کرده صاحب اسراران

غلغلی در فکنده تا به فلک

بر سر کوی تو وفاداران

بر سر کوه نفس در غم تو

رهزن خویش گشته عیاران

همه شب جز تو را نمی بینند

دیده نیم خواب بیداران

بر همه عاشقان جهان بفروش

که زبونند این خریداران

کشته ای تخم عشق در جانها

هین بباران ز چشم ما باران

جان عطار آرزومند است

برهانش از میان بیکاران