غزل · عطار
غزل شماره ۷۳۰ - ای زلف تو دام ماه افکنده...
1
ای زلف تو دام ماه افکنده
ره بینان را ز راه افکنده
2
زهاد زمانه را سر زلفت
در معرض صد گناه افکنده
3
دل پیش رخت به جان کمر بسته
جان پیش لبت کلاه افکنده
4
عشق لب لعل تو هزار آتش
در جان گدا و شاه افکنده
5
خط تو کزوست خون جان من
در دیده عقل کاه افکنده
6
در یک ساعت هزار آتش را
رویت به خط سیاه افکنده
7
تو یوسف عالم و زنخدانت
دل برده و جان به چاه افکنده
8
تو خسرو دلبران و روی تو
صد مشعله در سپاه افکنده
9
دل در سر زلف دلربای تو
باری است به جایگاه افکنده
10
عطار چو شاهی رخت دیده
رخ طرح نهاده شاه افکنده