غزل · عطار
غزل شماره ۷۳۵ - جهان جمله تویی تو در جهان نه...
1
جهان جمله تویی تو در جهان نه
همه عالم تویی تو در میان نه
2
چه دریایی است این دریای پر موج
همه در وی گم و از وی نشان نه
3
چه راه است این نه سر پیدا و نه پای
ولیکن راه محو و کاروان نه
4
خیالی و سرابی می نماید
چو بوقلمون هویدا و نهان نه
5
همه تا بنگری ناچیز گردد
همه چیزی چنین و آن چنان نه
6
عجب کاری است کار سر معشوق
جهان از وی پر و او در جهان نه
7
همه دل پر ازو و دل درو محو
نشسته در میان جان و جان نه
8
اگر ظاهر شود مویی جز او نی
وگر باطن بود مویی عیان نه
9
عجب سری که یک یک ذره آن است
چه می گویم همین است و همان نه
10
دلی دارم درو صد عالم اسرار
ولیکن شرح یک سر را زبان نه
11
چنین جایی فرید آخر چه گوید
زبان گنگ و سخن قطع و بیان نه