غزل شماره ۲۹ - از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست...

از عشق روی دوست حدیثی به دست ماست

صیدیست بس شگرف نه در خورد شست ماست

میدان مهر او نه به کام سمند ماست

درع وفای او نه به بالای پست ماست

دیریست تا به یادش می نوش می کنم

کس را نگفت او که فلان مرد مست ماست

با پاسبان کویش در خاک می رویم

هر چند فرق فرقد جای نشست ماست

چون مات برد ماست همه کس حریف ماست

وانجا که نیستیست همه عین هست ماست