غزل · سنایی
غزل شماره ۳۲ - تا گل لعل روی بنمودست...
1
تا گل لعل روی بنمودست
بلبل از خرمی نیاسودست
2
دیرگاهست تا چو من بلبل
عاشق بوستان و گل بودست
3
روز و شب گر بنغنوم چه عجب
پیش معشوق کس بنغنودست
4
من غلام زبان آن بلبل
کو گل لعل روش بستودست
5
ساقیا وقت گل چو گل می ده
وقت گل تو به کس نفرمودست