غزل · سنایی
غزل شماره ۴۱ - ای پر در گوش من ز چنگت...
1
ای پر در گوش من ز چنگت
وی پر گل چشم من زرنگت
2
هنگام سماع بر توان چید
تنگ شکر از دهان تنگت
3
چون چنگ به چنگ بر نهادی
آید ز هزار زهره ننگت
4
چون شوخ نه ای بسان نرگس
کی باده دهد چو باد رنگت
5
هم صورت آهویی به دیده
زنیست تکبر پلنگت
6
در صلح چگونه ای که باری
شهریست پر از شکر ز جنگت
7
ای چشم خوشت مرا چو دیده
یک روز مباد آژرنگت