غزل · سنایی
غزل شماره ۹۴ - مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد...
1
مرا عشق نگارینم چو آتش در جگر بندد
به مژگان در همی دانم مرا عقد درر بندد
2
بیاید هر شبی هجران به بالینم فرو کوبد
بدان آید همی هر شب که چشمم بر سهر بندد
3
به یارم گفت وی را من که خواب من نبد ای جان
یقین دانم که گر گویم به رغم من تبر بندد
4
سحرگه صعب تر باشد مرا هجران آن دلبر
که جادو بندهای سخت در وقت سحر بندد
5
همی دانم من ای دلبر که هستم من غریب ایدر
ببینی محملم فردا شتربان بر شتر بندد