غزل · سنایی
غزل شماره ۱۶۷ - تا کی از ناموس هیهات ای پسر...
1
تا کی از ناموس هیهات ای پسر
بامدادان جام می هات ای پسر
2
ساغری پر کن ز خون رز مرا
کاین دلم خون شد ز غمهات ای پسر
3
خوش بزی با دوستان یک دم بزن
دل بپرداز از مهمات ای پسر
4
بر نشاط و خرمی یک دم بزی
وقت کن ایام و ساعات ای پسر
5
هر کجا دلداده آواره ای
بینی او را کن مراعات ای پسر
6
چند بر طاعات ما راحت کنی
نیست ما را برگ طاعات ای پسر
7
عاشقان مست را وقت صبوح
سود کی بخشد مقالات ای پسر
8
هر زمان خوانی خراباتی مرا
چند باشی زین محالات ای پسر
9
کاشکی یک دم گذارندی مرا
در صف اهل خرابات ای پسر