غزل · سنایی
غزل شماره ۳۰۴ - ز دست مکر وز دستان جانان...
1
ز دست مکر وز دستان جانان
نمیدانم سر و سامان جانان
2
ز بس کاخ شوخ داند پای بازی
شدم سرگشته و حیران جانان
3
گشاد از چشم من صد چشمه خون
دو بند زلف مشک افشان جانان
4
اگر چه خود ندارد با رهی دل
هزاران جان فدای جان جانان
5
چو زلف او رخ من پر شکن باد
اگر من بشکنم پیمان جانان
6
نبیند روز عمر من دگر مرگ
اگر باشم شبی مهمان جانان
7
سنایی تا سما گردان بود هست
همیشه در خط فرمان جانان
8
بود همواره از بهر تفاخر
غلام و چاکر و دربان جانان