غزل · سنایی
غزل شماره ۳۸۵ - این چه رنگست برین گونه که آمیخته ای...
1
این چه رنگست برین گونه که آمیخته ای
این چه شورست که ناگاه برانگیخته ای
2
خوابم از دیده شده غایب و دیگر به چه صبر
تا تو غایب شده ای از من و بگریخته ای
3
رخ زردم به گلی ماند نایافته آب
کابرویم همه از روی فرو ریخته ای
4
چو فسون دانم کردن چه حیل دانم ساخت
تا بدانم که تو در دام که آویخته ای
5
پس برآمیخت ندانم به جهان جز با تو
که تو شمشاد به گلبرگ برآمیخته ای