غزل · سنایی
غزل شماره ۴۱۷ - ای گل آبدار نوروزی...
1
ای گل آبدار نوروزی
دیدنت فرخی و فیروزی
2
ای فروزنده از رخانت جان
آتش عشق تا کی افروزی
3
دل بدخواه سوز اندر عشق
چونکه دلهای عاشقان سوزی
4
از لب آموز خوب مذهب خوب
از دو زلفین چه تنبل آموزی
5
ای دریده دل من از غم عشق
زان لب چون عقیق کی دوزی