رباعی · سنایی
رباعی شماره ۵۴ - تا جان مرا باده مهرت سودست...
1
تا جان مرا باده مهرت سودست
جان و دلم از رنج غمت ناسودست
2
گر باده به گوهر اصل شادی بودست
پس چونکه ز باده تو رنج افزودست
متن شعر کپی شد.
رباعی · سنایی
تا جان مرا باده مهرت سودست
جان و دلم از رنج غمت ناسودست
گر باده به گوهر اصل شادی بودست
پس چونکه ز باده تو رنج افزودست