رباعی · سنایی
رباعی شماره ۳۰۰ - قائم به خودی از آن شب و روز مقیم...
1
قائم به خودی از آن شب و روز مقیم
بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم
2
با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم
چون سایه شدی ترا چه جیحون چه جحیم
رباعی · سنایی
قائم به خودی از آن شب و روز مقیم
بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم
با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم
چون سایه شدی ترا چه جیحون چه جحیم