غزل شماره ۷۹ - هر که به سودای چون تو یار بپرداخت...

هر که به سودای چون تو یار بپرداخت

همتش از بند روزگار بپرداخت

در غم تو سخت مشکل است صبوری

خاصه که عالم ز غم گسار بپرداخت

عشق تو در مرغزار عقل زد آتش

از تر و از خشک مرغزار بپرداخت

لعل تو عشاق را به قیمت یک بوس

کیسه بجای یکی هزار بپرداخت

هجر تو افتاد در خزانه عمرم

اولش از نقد اختیار بپرداخت

خاطر خاقانی از برای وصالت

گوشه دل را به انتظار پرداخت