غزل · خاقانی
غزل شماره ۱۲۷ - دل از آن دلستان به کس نرسد...
1
دل از آن دلستان به کس نرسد
بر از آن بوستان به کس نرسد
2
بی غمش رنگ عیش کسی نبرد
بی دمش بوی جان به کس نرسد
3
به غلط بوسه ای بخواهم ازو
گرچه دانم که آن به کس نرسد
4
لب به دندان فرو گزد یعنی
رطب از استخوان به کس نرسد
5
وصلش اندیشه چون کنم کامروز
دولت از ناکسان به کس نرسد
6
مردمی تنگ بار گشت چنان
کز درش آستان به کس نرسد
7
عهد و انصاف پی غلط کردند
تا ازیشان نشان به کس نرسد
8
همه بیگانه اند خلق آوخ
کاشنا زان میان به کس نرسد
9
اهل دردی مجوی خاقانی
کاین مراد از جهان به کس نرسد