غزل شماره ۱۶۶ - رخ به زلف سیاه می پوشد...

رخ به زلف سیاه می پوشد

طره زیر کلاه می پوشد

عارض او خلیفه حسن است

از پی آن سیاه می پوشد

یوسفان را به چاه می فکند

وز جفا روی چاه می پوشد

بر در او ز های و هوی بتان

ناله داد خواه می پوشد

آهوان را به سبزه می خواند

دام زیر گیاه می پوشد

حال خاقانی ارچه می داند

آب خود زیر کاه می پوشد