غزل · خاقانی
غزل شماره ۱۹۲ - خیز و به ایام گل باده گلگون بیار...
1
خیز و به ایام گل باده گلگون بیار
نوبت دی فوت شد نوبت اکنون بیار
2
دست مقامر ببوس نقش حریفان بخواه
بزم صبوحی بساز نزل دگرگون بیار
3
شاهد دل ناشتاست درد زبان گز بده
مطرب جان خوش نواست نغمه موزون بیار
4
شرط صبوحی بود گاو زر و خون رز
خون سیاوش بده، گاو فریدون بیار
5
پیش که یاوه شوند خرد وشاقان چرخ
بر بر گل عارضان ساغر گلگون بیار
6
باده به کم کاسگان تا خط بغداد ده
بهر لب خاصگان یک دو خط افزون بیار
7
غصه ایام ریخت خون چو خاقانیی
شو دیت خون او زان می چون خون بیار