غزل شماره ۲۹۲ - درد دل گویم از نهان بشنو...

درد دل گویم از نهان بشنو

راز، بی زحمت زبان بشنو

جوش دریای غصه باور کن

موج خون بنگر و فغان بشنو

بر کنار دو جوی دیده من

بانگ دولاب آسمان بشنو

لرزه برق در سحاب دل است

ناله رعد ز امتحان بشنو

پیش کوه ار غمان من گویی

کوه را بانگ الامان بشنو

چون بخندد عدو ز گریه من

دل به خشمم کند که هان بشنو

تندرستی ورای سلطانی است

از دو تن پرس و شرح آن بشنو

یا ز دربان تن درست بپرس

یا ز سلطان ناتوان بشنو

حال شب های هجر خاقانی

چون بخواهی ز این و آن بشنو