غزل شماره ۳۲۰ - غم بنیاد آب و گل چه خوری...

غم بنیاد آب و گل چه خوری

دم گردون مستحل چه خوری

افسر عقل بایدت بر سر

از سر آز خون دل چه خوری

روی صافیت باید آینه وار

همچون دندان شانه گل چه خوری

سایه پرورد شد دل تو چو گل

غم پرورده چگل چه خوری

قطره ای خون نماند در رگ عمر

نشتر غمزه قزل چه خوری

معتدل نیست آب و خاک تنت

انده قد معتدل چه خوری

جام جم خاص توست خاقانی

دردی دهر دل گسل چه خوری

دم نوشین عیسوی داری

زهر زراق مفتعل چه خوری