غزل · خاقانی
غزل شماره ۳۹۶ - قم بکره و خذها با کوره الحیات...
1
قم بکره و خذها با کوره الحیات
فالدیک قدینادی هات السلاف هات
2
در جام زیبقی کن گوگرد سرخ ذاتی
آن کیمیای جان ها وان گوهر نباتی
3
راحا کعین دیک اصفی من الفرات
فالدیک فی اذان والکاس فی الصلوه
4
لب تشنگان جان را سیاره حیاتی
بل یوسفان دل را از چاه غم نجاتی
5
هات الصبوح فاشرب مستدرک الفوات
انعم بها صبوحی واجمع بهاشتات
6
می خواه و دیو دل باش ارچه ملک صفاتی
از سرزنش چه ترسی نه قاضی القضاتی
7
حفت الیک روحی حتی انحنت قناتی
لاالخیر فی حیاتی لاالضر من مماتی
8
خاقانیا چو دیدی از عمر بی ثباتی
نطع هوس برافشان پندار شاه ماتی
9
وصف خدایگان خوان گر مرد معجزاتی
اقبال پادشه را از سیل حادثاتی