رباعی · خاقانی
رباعی شماره ۷۹ - رخسار تو را که ماه و گل بنده اوست...
1
رخسار تو را که ماه و گل بنده اوست
لشکرگه آن زلف سر افکنده اوست
2
زلفت به شکار دل پراکنده اوست
لشکر به شکارگه پراکنده اوست
متن شعر کپی شد.
رباعی · خاقانی
رخسار تو را که ماه و گل بنده اوست
لشکرگه آن زلف سر افکنده اوست
زلفت به شکار دل پراکنده اوست
لشکر به شکارگه پراکنده اوست