رباعی · خاقانی
رباعی شماره ۱۴۶ - رخسار تو را که ماه و گل بنده بود...
1
رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
لشکر گه آن زلف سر افکنده بود
2
زلفت به شکار دل پراکند آری
لشکر به شکارگه پراکنده بود
متن شعر کپی شد.
رباعی · خاقانی
رخسار تو را که ماه و گل بنده بود
لشکر گه آن زلف سر افکنده بود
زلفت به شکار دل پراکند آری
لشکر به شکارگه پراکنده بود