رباعی · خاقانی
رباعی شماره ۱۷۲ - دل کوفته ام چو تخمکان ز آتش قهر...
1
دل کوفته ام چو تخمکان ز آتش قهر
لب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
2
تو بذر قطونا شدی ای شهره شهر
بیرون همه تریاک و درون سو همه زهر
متن شعر کپی شد.
رباعی · خاقانی
دل کوفته ام چو تخمکان ز آتش قهر
لب شسته به هفت آب ز آلایش دهر
تو بذر قطونا شدی ای شهره شهر
بیرون همه تریاک و درون سو همه زهر