غزل · انوری
غزل شماره ۶۶ - تا ماه رویم از من رخ در حجیب دارد...
1
تا ماه رویم از من رخ در حجیب دارد
نه دیده خواب یابد نه دل شکیب دارد
2
هم دست کامرانی دل از عنان گسسته
هم پای زندگانی جان در رکیب دارد
3
پندار درد گشتم گویی که در دو عالم
هرجا که هست دردی با من حسیب دارد
4
بفریفت آن شکر لب ما را به عشوه آری
بس عشوه های شیرین کان دلفریب دارد