غزل شماره ۱۰۳ - بی عشق توام به سر نخواهد شد...

بی عشق توام به سر نخواهد شد

با خوی تو خوی در نخواهد شد

آوخ که بجز خبر نماند از من

وز حال منت خبر نخواهد شد

گفتم که به صبر به شود کارم

خود می نشود مگر نخواهد شد

گیرم که ز بد بتر شود گو شو

دانم ز بتر بتر نخواهد شد

ور عمر به کام من نشد کاری

دیرم نشدست اگر نخواهد شد

با عشق درآمدم به دلتنگی

کاخر دل او دگر نخواهد شد

هجرانت به طعنه گفت جان می کن

وز دور همی نگر نخواهد شد

جز وصل توام نمی شود در سر

زین کار چنین به سر نخواهد شد

خون شد دلم از غمت چه می گویم

خون شد دل و بس جگر نخواهد شد

تا کی سپری بر انوری آخر

در خاک لگد سپر نخواهد شد