غزل · انوری
غزل شماره ۱۶۰ - ساقیا باده صبوح بیار...
1
ساقیا باده صبوح بیار
دانه دام هر فتوح بیار
2
قبله ملت مسیح بده
آفت توبه نصوح بیار
3
هین که طوفان غم جهان بگرفت
می همزاد عمر نوح بیار
4
وز پی نفی عقل و راحت روح
راح صافی چو عقل و روح بیار
5
دلم از شعر انوری بگرفت
ای پسر قول بوالفتوح بیار