غزل · انوری
غزل شماره ۱۶۴ - دلدار به طبع گشت رام آخر...
1
دلدار به طبع گشت رام آخر
وین کار به صبر شد تمام آخر
2
آن کره سر کشیده توسن
بی رایض گشت خوش لگام آخر
3
وان مرغ رمیده وز قفس جسته
باز آمد چون دلم به دام آخر
4
هرکس که به صبر پای بفشارد
روزی برسد چو من به کام آخر
5
منشوری نیست دور محنت را
چون یابد دولت دوام آخر