غزل شماره ۱۸۴ - یعلم الله که دوست دار توام...

یعلم الله که دوست دار توام

عاشق زار بی قرار توام

بی تو ای جان و دیده روشن

چون سر زلف تابدار توام

در سر من خمار انده تست

تا که بی روی چون نگار توام

ارغوانم چو زعفران بی درد

تا که بی چشم پر خمار توام

هر شبی در کنار غم جستم

تا چرا دور از کنار توام

یار درد و غمم مدار که من

آخر ای ماه روی یار توام