غزل شماره ۲۰۹ - بیا تا ببینی که من بر چه کارم...

بیا تا ببینی که من بر چه کارم

نیایی میا برگ این هم ندارم

به جانی که بی تو مرا می برآید

چه باید جهانی به هم برنیارم

دلی دارم آنجا نه بی پای مردم

غمی دارم آنجا نه بی دستیارم

مرا گویی از عشق من بر چه کاری

اگر کار این است بر هیچ کارم

منم گاه و بی گاه در دخل و خرجی

غمی می ستانم دمی می سپارم

غمت با دلم گفت کز عشق چونی

نفس برنیاورد یعنی که زارم

چه گویی غم تو بدان سر درآرد

که در سایه دولتش سر برآرم

فراقا به روز خودت هم ببینم

اگر هیچ باقی است بر روزگارم