غزل شماره ۲۲۵ - باز چون در خورد همت می کنم...

باز چون در خورد همت می کنم

سر فدای تیغ نهمت می کنم

قیمت یک بوس او صد بدره زر

گر کنم با او خصومت می کنم

من دهان خوش می کنم لیکن کجاست

وه که یک جو زانچ قیمت می کنم

دوشم آن دلبر گرفت اندر کنار

یک زمان یعنی که رحمت می کنم

بر سر آن نکته ای دریافتم

گرچه دانستم که زحمت می کنم

چشم کردم شوخ و گفتم ای نگار

بر سر پا نیز خدمت می کنم