غزل شماره ۲۳۶ - دل بدادیم و جان نمی خواهیم...

دل بدادیم و جان نمی خواهیم

خلوتی جز نهان نمی خواهیم

از نهانی که هست خلوت ما

پای دل در میان نمی خواهیم

خدمت تو مرا ز جان بیش است

شاید ار زان که جان نمی خواهیم

هستی جان و دل خصومت ماست

هستی هر دوان نمی خواهیم

با تو بوی وجود جان نه خوشست

لقمه بر استخوان نمی خواهیم

من و معشوقه و بر این مفزای

زحمت دیگران نمی خواهیم

گر بود شیشه ای نباشد بد

مطربی قلتبان نمی خواهیم