غزل · انوری
غزل شماره ۲۴۳ - به عمری آخرم روزی وفا کن...
1
به عمری آخرم روزی وفا کن
به بوسی حاجتم روزی روا کن
2
جفا کن با من آری تا توانی
تو همچون روزگار آری جفا کن
3
به رنجم از تو رنجم را شفا باش
به دردم از تو دردم را دوا کن
4
چو در عشق تو سخت افتاد کارم
تونیز این راه بی رحمی رها کن