غزل · انوری
غزل شماره ۲۷۹ - گر ترا طبع داوری بودی...
1
گر ترا طبع داوری بودی
در تو وصف پیمبری بودی
2
آلت دلبری جمالت هست
طبع دربار بر سری بودی
3
گفتن اندر همه مسلمانی
چون تویی هست کافری بودی
4
مشتری گر به تو رسیدی هیچ
به دل و جانت مشتری بود
5
با همه زهد گر اویس ترا
دیده بودی قلندری بودی