غزل شماره ۲۸۱ - بی دلم ای یار همچنان که تو دیدی...

بی دلم ای یار همچنان که تو دیدی

دیده گهربار همچنان که تو دیدی

در کف عشق تو جان ممتحن من

هست گرفتار همچنان که تو دیدی

وز گل رخسارت ای نگار سمن بر

بهره من خار همچنان که تو دیدی

کوژ چو چنگ تو همچو ناله زیرست

ناله من زار همچنان که تو دیدی

پرسی و گویی چگونه ای تو چه گویم

بی دل و بی یار همچنان که تو دیدی