غزل · انوری
غزل شماره ۲۹۷ - مرا وقتی خوشست امروز و حالی...
1
مرا وقتی خوشست امروز و حالی
قدحها پر کنید و حجره خالی
2
که داند تا چه خواهد بود فردا
بزن رود و بیاور باده حالی
3
رهی دلسوزتر از روز هجران
میی خوشتر ز شبهای وصالی
4
ز طبع خود نخواهد گشت گردون
اگر زو شکر گویی یا بنالی
5
قدح بر دست من نه تا بنوشم
به یاد مجد دین زین المعالی