غزل شماره ۵۳ - یا بپوش آن روی زیبا در نقاب...

یا بپوش آن روی زیبا در نقاب

یا دگر بیرون مرو چون آفتاب

بند کن زلف جهان آشوب را

گر نمی خواهی جهانی را خراب

رنج من زان چشم خواب آلود تست

چون کنم، کندر نمی آید ز خواب؟

زلف را وقتی اگر تابی دهی

آن تو دانی، روی را از من متاب

من که خود میمیرم از هجران تو

بر هلاک من چه می جویی شتاب؟

تا نرفتی در نیامد تیره شب

تا نیایی بر نیاید آفتاب

حال هجران تو من دانم، که من

سینه ای دارم پر از آتش کباب

عاشقم، روزی بر آویزم بتو

تشنه ام، خود را در اندازم به آب

اوحدی کامروز هجران تو دید

ایزدش فردا نفرماید عذاب