غزل شماره ۳۴۳ - غیر ازو هر چه هست بازی بود...

غیر ازو هر چه هست بازی بود

ما و من قصه مجازی بود

زود بگذر، که اصل ذات یکیست

وین صفت ها بهانه سازی بود

تو ز دستش بداده ای، ورنه

دوست در عین دلنوازی بود

نفس کافر ترا ازو ببرید

هر که او نفس کشت غازی بود

عشق خود با تو فاش می گوید

که: بما اول او نیازی بود

حدث از تست ورنه پیش از تو

همه روی زمین نمازی بود

اوحدی، گر شناختی خاموش!

کین حدیث از زبان درازی بود