غزل شماره ۸۲۹ - اگر هزار یکی زان جمال داشتمی...

اگر هزار یکی زان جمال داشتمی

رعایت دل مردم به فال داشتمی

مرا اگر چو تو در حسن حالتی بودی

چرا شکسته دلان را به حال داشتمی؟

در آن جهان سوی من گر تو میل میکردی

به دوستی که ز جنت ملال داشتمی

مرا ز دست فراقت به جان رسیدی کار

اگر نه نقش تو اندر خیال داشتمی

اگر به بال قبولت پریدمی ز جهان

چه غم ز و زر و چه باک ازو بال داشتمی؟

به سال وعده کامم که می دهی نیکوست

اگر به عمر خود امید سال داشتمی

گرم حضور جمال تو دست می دادی

چو اوحدی چه سر قیل و قال داشتمی؟