غزل · خواجوی کرمانی
غزل شماره ۱۰۰ - رخسار تو شمع کایناتست...
1
رخسار تو شمع کایناتست
وز قند تو شور در نباتست
2
ریحان خط سیاه شیرین
پیرامن شکرت نباتست
3
خضرست مگر که سرنوشتش
برگوشه چشمه حیاتست
4
برعرصه حسن شاه گردون
پیش دو رخ تو شاه ماتست
5
یک قطره ز اشک ما محیطست
یک چشمه ز چشم ما فراتست
6
عنوان سواد خط سبزت
برنامه نامه نجاتست
7
وجهی ز برات دلربائی
یا نسخه ئی از شب براتست
8
آخر به زکوه حسن ما را
دریاب که موسم زکوتست
9
خواجو ز تو کی ثبات جوید
ز آنروی که عمر بی ثباتست