غزل · خواجوی کرمانی
غزل شماره ۴۹۸ - مائیم و عشق و کنج خرابات و روی یار...
1
مائیم و عشق و کنج خرابات و روی یار
ساقی ز جام لعل لبت باده ئی بیار
2
چون بر دوام دور زمان اعتماد نیست
این پنج روز غایت مقصود دل شمار
3
برخیز تا بعزم تفرج برون رویم
زین تنگنای خانه بصحرای لاله زار
4
کز بوستان دمید چو بر خد دلبران
برگ بنفشه برطرف سرو جویبار
5
بستان اگر چه جای نشاطست و خرمی
خرم مشو درو که ز دوران روزگار
6
هر سنبلی ز زلف نگاریست لاله رخ
هر لاله ای ز خون جوانیست شهریار
7
خواجو ز دور چرخ چوامروز فرصتست
دریاب جام باده صافی و روی یار