غزل شماره ۵۱۴ - با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیر...

با عقیق لب او لعل بدخشان کم گیر

با گل عارض او لاله نعمان کم گیر

سخن سرکشی سرو سهی بیش مگوی

قد یارم نگر و سرو خرامان کم گیر

با وجود لب لعل و خط مشگ آسایش

یاد ظلمت مکن و چشمه حیوان کم گیر

شب تاریک اگرت وصل میسر گردد

با رخش چشمه خورشید درخشان کم گیر

میلت ار جز بتماشای گلستان نکشد

در جمالش نگر و طرف گلستان کم گیر

غمزه اش بین و دگر شوخی عبهر کم گوی

خط سبزش نگر و سبزه بستان کم گیر

وصل آن حور پریچهره گرت دست دهد

نام جنت مبر وملک سلیمان کم گیر

گوش بر قول مغنی کن و برطرف چمن

صبحدم نغمه مرغان خوش الحان کم گیر

خواجو این منزل ویرانه به اندازه تست

از اقالیم جهان خطه کرمان کم گیر