غزل · خواجوی کرمانی
غزل شماره ۶۰۵ - ای کرده تیره شب را بر آفتاب منزل...
1
ای کرده تیره شب را بر آفتاب منزل
دلرا ز چین زلفت برمشک ناب منزل
2
تا در درون چشمم خرگاه زد خیالت
مه را بسان ماهی بینم در آب منزل
3
باید که رحمت آرد آنکو شراب دارد
برتشنه ئیکه باشد او را سراب منزل
4
ره چون برم به کویت زانرو که نادر افتد
در آشیان عنقا کرده ذباب منزل
5
یک ذره مهر رویت خالی نگردد از دل
زیرا که گنج باشد کنج خراب منزل
6
بنگر در اشک مستان عکس جمال ساقی
همچون قمر که سازد جام شراب منزل
7
خواجو که غرقه آمد در ورطه جدائی
بر ساحل وصالت بیند بخواب منزل