غزل شماره ۶۸۴ - ما بدرگاه تو از کوی نیاز آمده ایم...

ما بدرگاه تو از کوی نیاز آمده ایم

به هوایت ز ره دور و دراز آمده ایم

قدحی آب که برآتش ما افشاند

که درین بادیه با سوز و گداز آمده ایم

بینوا گرد عراق ار چه بسی گردیدیم

راست از راه سپاهان بحجاز آمده ایم

غسل کردیم به خون دل و از روی نیاز

بعبادتگه لطفت بنماز آمده ایم

تا نسیم سمن از گلشن جان بشنیدیم

همچو مرغ سحری نغمه نواز آمده ایم

بیش ازین برگ چمن بود چو بلبل ما را

شاهبازیم کنون کز همه باز آمده ایم

همچو محمود نداریم سر ملکت و تاج

که گرفتار سر زلف ایاز آمده ایم

تا چه صیدیم که در چنگ پلنگ افتادیم

یا چه کبکیم که در چنگل باز آمده ایم

برگ خواجو اگر از لطف بسازی چه شود

کاندرین راه نه با توشه و ساز آمده ایم