غزل · عراقی
غزل شماره ۳۳ - کی ببینم چهره زیبای دوست؟...
1
کی ببینم چهره زیبای دوست؟
کی ببویم لعل شکرخای دوست؟
2
کی درآویزم به دام زلف یار؟
کی نهم یک لحظه سر بر پای دوست؟
3
کی برافشانم به روی دوست جان؟
کی بگیرم زلف مشک آسای دوست؟
4
این چنین پیدا، ز ما پنهان چراست؟
طلعت خوب جهان پیمای دوست
5
همچو چشم دوست بیمارم، کجاست
شکری زان لعل جان افزای دوست؟
6
در دل تنگم نمی گنجد جهان
خود نگنجد دشمن اندر جای دوست
7
دشمنم گوید که: ترک دوست گیر
من به رغم دشمنان جویای دوست
8
چون عراقی، واله و شیدا شدی
دشمن ار دیدی رخ زیبای دوست